หนึ่งวันกับภารกิจปกป้องโลกร้อน

เพิ่งจะรู้ว่าดินเลนนี่น่ากลัวมากๆ แรงดึงดูดมหาศาล

ช่วงก่อนฉันไม่ค่อยได้เข้าไปเช็คเมลที่ hotmail เท่าไร เพราะว่าตอนนี้ hotmail ของฉันเป็นที่เก็บของ spam และ forword เมลมากกว่าเมลที่เขียนหาฉันจริงๆ

ปรากฏว่าเพื่อนๆมีการคุยถึงการจัดทริปไปปลูกป่าที่สมุทรสงครามกัน กว่าฉันจะรู้เรื่องก็ปาไปกว่าหนึ่งอาทิตย์ให้หลัง ยังดีที่มีเพื่อนคบอยู่ เลยโทรมาบอกข่าวนี้

ฉันแปลกใจนิดหน่อยในตอนแรกที่ได้ยิน อืม ฟังดูเหมือนกิจกรรมเก็บตัวผู้เข้าประกวดนางงามเลยนะเนี่ย ฉันไม่เคยไปปลูกป่าชายเลนมาก่อน เคยแต่ไปปลูกต้นไม้บนเขาเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว แต่ก็คิดว่าคงจะคล้ายๆกันนะแหละ ที่สำคัญได้ไปเจอเพื่อนๆเก่าๆ น่าสนุกดีใช่มั้ยล่ะ

ตอนเช้านัดเจอกันที่สวนลุมตอนหกโมงเช้า (ช่างทรมานสิ้นดี) ฉันหวิดเกือบขึ้นรถผิดคันไปอรัญประเทศแล้วนะเนี่ย ดีที่พ่อบอกให้ถามคนขับก่อน อ้าว ก็เห็นมันจอดอยู่นิ เลยคิดว่าใช่

การไปปลูกป่าจะต้องลงเรือเล็กไปยังบริเวณที่จัดให้ ซึ่งตอนเช้านี้น้ำยังไม่ขึ้น สามารถลงไปปลูกได้

เจ้าหน้าที่บอกว่าจะมีชาวบ้านเข็นไม้กระดานให้เราไปยังต้นไม้ที่จะปลูก เราก็แค่คุ้ยๆเอาดินกลบรากของต้นไม้ แล้วก็ผูกเชือก เป็นอันเสร็จ สำหรับคนที่อยากลงไปลุยดินเลนก็สามารถทำได้

ฉันละก็คึก เลยลงไปลุยเอง หารู้ไม่ว่าดินเลนมันดูด ทำให้เดินยากมาก หลังๆฉันกับเพื่อนๆถึงกับต้องลงคลานเลยทีเดียว เพราะมันเร็วกว่าใช้สองขาเดิน ฉันว่าท่าพวกเราเหมือนบริทนี่เสปียร์ในMVเพลง Toxic แต่ซังบอกว่าเหมือนซาดาโกะในเรื่องเดอะริงค์มากกว่า

สรุปแล้วคือ ฉันปลูกไปได้ 3 ต้น หลังจากนั้นก็ถอดใจ เพราะหมดแรง คลานกลับมาที่เรือ แอบคิดว่าตูไม่น่าบ้าพลังเดินลุยดินเลนตั้งแต่แรกเลย แรงเลยหมดตั้งแต่ตอนนั้น

หลังจากอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า พวกเราก็แวะไปที่ตลาดอัมพวากัน ไปหาข้าวกลางวันทาน และก็นั่งเม้าท์ไปเรื่อยที่ร้านกาแฟ ช่างเป็นวันที่มีความสุขซะจริง

พอกลับถึงบ้านฉันก็สลบไปตามระเบียบ ถูกดินเลนดูดพลังไปหมด