Monday, December 17, 2007

ก่อนจะถึงสิ้นปี



Adventskalender Gengenbach


นับถอยหลังอีกไม่กี่วันก็จะผ่านพ้นปี2550ไปแล้ว ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกที่ว่า ปีๆนึงเนี่ย มันผ่านไปเร็วจริงๆ

ช่วงสองเดือนอันสาหัสของฉันผ่านพ้นไปได้อย่างหืดขึ้นคอเลยทีเดียว ฉันไม่เคยรู้สึกเหนื่อยและเครียดกับงานขนาดนี้มาก่อน ดูเหมือนว่าการเตรียมตัวเตรียมใจของฉันมันยังไม่ดีพอ หลายๆเรื่องที่ทำให้ฉันถึงกับหมดแรง และท้อ เหมือนว่ายิ่งเราตั้งใจมากเท่าไร ความผิดพลาดยิ่งเกิดขึ้นมากเท่านั้น มันดูไม่สมเหตุสมผลกันเลย

ฉันมองตัวเองจากข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น อืม ฉันเองคงเตรียมตัวยังไม่ดีพอจริงๆนั่นแหละ ฉันคงต้องใช้เวลาว่างที่เหลืออยู่ในอาทิตย์สุดท้ายของปีนี้ ทบทวนหาสาเหตุแล้วก็ลองคิดหาวิธีที่จะทำให้มันดีขึ้น

ขอพักเรื่องงานไว้เท่านี้ก่อน

ช่วงเดือนนี้เป็นช่วงเทศกาลแห่งการเฉลิมฉลองและปาร์ตี้สังสรรค์ ทั้งของที่ทำงานและก็อื่นๆ

เมื่อวานนี้ฉันไปงานเลี้ยงรุ่นของเพื่อนสมัยประถม-มัธยม ที่จริงฉันเองก็ไม่ได้อยากไปเท่าไร เพียงแต่ไม่มีเหตุผลที่หนักแน่นพอที่จะปฎิเสธก็เท่านั้นเอง ส่วนใหญ่คนที่มาจะอยู่ห้องอื่นๆที่ไม่ใช่ห้องฉัน เพื่อนร่วมห้องฉันเองมากันน้อยนะ ส่วนใหญ่ฉันจะจำหน้าเพื่อนๆได้ แต่ชื่อนี่นึกไม่ออก ส่วนเพื่อนที่จำฉันได้นี่น้อยเหลือเกิน ก็ตอนเด็กๆฉันออกเป็นคนเงียบๆ เหมือนเป็นมนุษย์ล่องหนในห้อง ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเลย ใครจำได้นี่ก็แปลกแล้วล่ะ เพื่อนหลายๆคนเปลี่ยนไปมาก มีทั้งอ้วนขึ้น ผอมลง สวยขึ้น แต่อีกหลายคนก็ยังเหมือนเดิม บางคนเป็นคุณแม่ลูกสองแล้ว แต่ก็ยังถือเป็นส่วนน้อยสำหรับคนที่แต่งงานแล้ว

ในงานมีการฉายสไลด์สัมภาษณ์คุณครูหลายๆท่าน ซึ่งครูหลายๆคนเหมือนเดิมมากๆ ครูแอนยังเท่ห์เหมือนเดิมแถมไม่แก่ลงสักนิด

ไม่น่าเชื่อว่าฉันจบออกไปจากโรงเรียน10ปีแล้วนะเนี่ย

แต่ถ้าให้เปรียบเทียบความทรงจำวัยเด็ก สมัยมัธยม สมัยมหาลัย กับสมัยเรียนโท ฉันว่าฉันชอบสมัยเรียนโทมากที่สุดนะ เพราะตอนนั้นฉันรู้ว่าฉันอยากทำอะไร และฉันก็มีอิสระเต็มที่ๆจะทำมัน ฉันว่าฉันมีการพัฒนาทางด้านจิตใจมากที่สุดในตอนนั้น สามารถเอาชนะความกลัวที่มีอยู่มาตั้งแต่เด็กออกไปได้

นี่ถ้าฉันสามารถย้อนเวลากับไปได้ ฉันอยากจะมีนิสัยอย่างนี้ตั้งแต่เด็ก จะได้ทำอีกไหลายๆสิ่งที่ไม่กล้าทำในตอนนั้น
แต่ตอนนี้คิดไปก็ป่วยการเปล่า ดังนั้นฉันว่าเรามาตั้งเป้าหมายในอนาคตดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจกับอดีต ไว้จะลองคิดดูว่าปีหน้ามีอะไรอีกที่อยากทำ ที่แน่ๆอย่างนึงคือคงได้ไปเที่ยวที่ไหนไกลๆซักที่นะ

No comments: