ฉันกับงานแต่งงาน (ของคนอื่น)

ถ่ายตอนที่แขกยังไม่มา ชอบสีดอกไม้มากๆ

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาก็ถึงวันแต่งงานของเพื่อนที่ทำงานฉันเอง งานนี้ฉันอาสาทำ MV ประกอบงานให้ ฉันไม่เคยทำมิวสิควีดีโอมาก่อน แต่ว่าอารมณ์อยากลองน่ะ ระหว่างที่ทำอยู่จู่ๆอุปสรรคที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ซึ่งเกือบทำให้โปรเจ็คนี้ล่มไปแล้ว ก็ตอนที่คอมฉันเจ๊งไงล่ะ โชคดีที่สามารถกู้ข้อมูลกลับมาได้ ทำให้โปรเจ็คได้กลับฟื้นคืนชีพอีกครั้งและให้โอกาสฉันทำต่อจนเสร็จ เหมือนตายแล้วฟื้นยังไงอย่างงั้นเลย

งานนี้นอกจากฉันจะทำ MV ให้แล้ว ฉันก็ยังรับอาสาช่วยงานจิปาถะอื่นๆเท่าที่จะทำได้

ในวันงานฉันได้รับการไหว้วานให้ดูแลความเรียบร้อยของอุปกรณ์เครื่องเสียงและโปรเจ็คเตอร์ ทำให้ฉันนึกย้อนไปถึงตอนที่ทำงานบายเนียร์ตอนปีสามอะไรอย่างนั้น

ฉันมาถึงประมาณเร็วกว่าคนอื่นๆเขา ฉันถึงที่โรงแรมเวลา 4.45 ตอนนั้นมีแต่ญาติๆของเขาที่มาถึง ฉันจัดแจงคุยกับเจ้าหน้าที่โรงแรมเรื่องไฟ และคิวงาน เจ้าหน้าที่ดูเป็นการเป็นงานดีอยู่แล้ว ฉันเลยไม่ค่อยห่วงเท่าไร พอหกโมงเพื่อนๆก็เริ่มทยอยมา ฉันก็มัวแต่ถ่ายรูปกับหาอะไรรองท้อง เพราะไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เที่ยง พอใกล้พิธีเริ่มฉันก็ไปแสตนด์บายใกล้กับเวที

เพื่อนฉันที่เป็นเจ้าสาวดูจะกังวลกับพิธีการมาก ฉันเองแม้ไม่ใช่คนแต่งยังกังวลเหมือนกัน แอบคิดว่าไม่รู้งานจะราบรื่นรึเปล่า จะหลุดคิวมั้ย จะมีอะไรเจ๊งกลางทางรึเปล่า สุดท้ายฉันก็เลยปลงว่าอะไรจะเกิดก็คงต้องเกิดนะ มีอะไรเราก็แก้ไขไปเฉพาะหน้าละกัน

โชคดีที่ทุกอย่างราบรื่นดี แฮปปี้กันดีทุกฝ่าย ฉันเลยโล่งใจ

ว่าแต่มิวสิควีดีโอของฉันถูกฉายเป็นอันสุดท้าย ฉันแอบคิดว่าคนดูจะชอบมันรึเปล่านะ ที่จริงฉันดูมันเป็นร้อยรอบแล้ว จำทุกช็อตได้ขึ้นใจ แต่รอบนี้ดูจะเป็นรอบที่ฉันตื่นเต้นที่สุด

อืม ได้ยินเสียงฮือๆเป็นระยะๆ บางทีก็มีเสียงหัวเราะ พร้อมกับบอกว่า "แหม ทำไปได้..."

พอฉายจบ ฉันก็โล่งใจ รู้สึกว่าได้ทำหน้าที่ของตัวเองสมบูรณ์แล้ว

พอจบงานฉันออกไปหาเพื่อนๆอีกครั้ง พอได้ยินว่าทุกคนชอบ ฉันก็ดีใจ

นี่แหละ เขาถึงว่ากันว่าคำชมทำให้หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง จริงแฮะ