สุขสันต์วันเกิดปีที่ 29

วันเกิดปีนี้ออกจะเป็นปีที่แปลกสักหน่อย เพราะฉันรู้สึกเฉยๆกับมันมาก
ไม่รู้สิ ฉันว่าปีๆนึงมันผ่านไปเร็วนะ แป๊ปเดียวถึงวันเกิดอีกแล้ว แต่ปีนี้ก็มีเรื่องให้น่าดีใจนะเพราะมีเพื่อนที่ไม่ได้คุยกันนานหลายคนโทรมาอวยพรวันเกิด แปลกใจเหมือนกันที่ยังมีคนจำวันเกิดเราได้ด้วยแฮะ ปกติฉันเองเป็นคนจำวันเกิดใครไม่เก่งซะด้วย เลยแปลกใจเป็นธรรมดาที่ยังมีคนจำวันเกิดของฉันได้

ปีนี้เป็นปีสุดท้ายที่อายุของฉันมีเลขสองนำหน้า บางคนบอกว่ามันสำคัญสำหรับผู้หญิง เพราะมันเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะหาแฟนแต่งงานก่อนอายุสามสิบ บอกตามตรงเลยนะว่าฉันไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้เท่าไร ฉันไม่คิดว่าคนที่แต่งงานก่อนสามสิบจะมีความสุขมากกว่าคนที่แต่งงานหลังสามสิบ สำหรับฉัน ผู้หญิงอายุสามสิบดูเป็นผู้หญิงที่มั่นคงจะตายไป ไม่ชวนกันทะเลาะด้วยเรื่องไร้สาระ ดูเป็นคนสุขุมและมีเหตุผล ว่าแต่ตัวฉันเป็นถึงขั้นนั้นรึยัง คำตอบคือยังไม่ซะทีเดียว แม้ว่าฉันจะเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น อดทนมากขึ้น มองอะไรๆเปลี่ยนไปบ้าง แต่ฉันก็ยังมีนิสัยอีกหลายอย่างยังแย่อยู่

ตอนนี้ฉันรู้ตัวเลยว่าตัวเองยังไปไม่ถึงเป้าหมายของการเปลี่ยนตัวเองไปในทางที่ดีขึ้นอย่างที่หมอพีร์ได้แนะนำไว้ หนึ่งปีที่ผ่านมาฉันทำได้ประมาณห้าสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น เหลืออีกหนึ่งปีคือปีนี้แหละที่ฉันต้องพยายามทำต่อไปอีก เพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้

ปีนี้ฉันคงยังต้องเจอเรื่องอะไรอีกมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องบ้าน ฉันหวังว่าสิ่งเหล่านี้จะช่วยสอนให้ฉันเข้มแข็งขึ้น มีสติมากขึ้น มีทัศนคติที่ดี รู้จักปล่อยวางอะไรมากขึ้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานที่ดีในชีวิตของฉันต่อไปในภายหน้า